الف : ابو على و ابو هاشم گفتهاند : آنان بر طبق گمان خود سخن گفتهاند زيرا به گمان خود بيش از يك ساعت در قبر نبودند .
ب : چون در قيامت واقع شوند و آن همه وحشتها و بررسى اعمال با عدل پروردگار را در مقابل خود مىبينند ، آن وقت دنيا در نظرشان يك ساعت جلوه مىكند و در افسوساند كه چرا به دنيا مشغول و از امر آخرت باز ماندند .
ج : ابو بكر بن اخشيد گويد : اين قسم دروغ « كه بيش از يك ساعت در قبر نبوديم » ممكن است هنگام بيرون آمدن از قبر و پيش از كمال عقلشان ( و به خود آمدن آنان ) بوده باشد .
كَذلِكَ كانُوا يُؤْفَكُونَ
: اينچنين در دنيا هم دروغ مىگفتند و يا مقصود آن باشد كه اصرار بر جهل خود داشته و از حقايق دو جهان باز مىماندند .
در اينجا بايد گفت كه به اين آيه براى نفى عذاب قبر نمىتوان استدلال كرد زيرا چنان كه گفتيم يكى از معانى در اينجا آنست كه « گويند پس از عذاب قبر بيش از يك ساعت توقف نكرديم » .