وَ يَجْعَلُهُ كِسَفاً
: و قرار ميدهد آن ابر را قطعه قطعه بنا بقول « قتاده » و اما طبق قول « جبائى » ابر را متراكب و طبقات متعدد نموده تا ضخيم گرديده انبوه شود . ولى « ابى مسلم » گويد كه مقصود قطعات مختلف ابر است كه نور خورشيد را مىپوشاند .
فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ
: پس مىبينى قطرات باران را كه از وسطهاى آن خارج مىشود .
فَإِذا أَصابَ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
: پس هنگامى كه برساند ( رحمت خويش را ) بوسيله باران بهر كس از بندگان خود كه خواهد آن وقت است كه شادمان شده و به يكديگر بشارت باران را ميدهند - تا زمينها سيراب و صاحبان آن بلكه تمام مردم آن سامان از نعم او بهرمند شوند - .
وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ
: و اگر چه ايشان پيش از آنكه باران ببارد مأيوس از ريزش باران بوده باشند ، چنين از « قتاده » تفسير شده .
و از « اخفش » آمده كه تكرار لفظ « من قبل » براى تأكيد است ، و بعضى هم گويند كه ( من قبل ) اول اشاره به يأس آنان قبل از نزول باران و « من قبل » دوم اشاره به قبل از وزيدن باد مىباشد .
فَانْظُرْ إِلى آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها
: پس بنگر بسوى اثرهاى رحمت پروردگار كه چگونه حيات مىبخشد زمين را تا آنكه درختان و چراگاهها سر سبز شده بعد از آنكه خشك گرديده و همانند مردگان ديده ميشد .
در اين آيه خداوند خشك سالى زمين را بمنزله مرگ و سرسبزى آن را بمنزله حيات جلوه داده است .
إِنَّ ذلِكَ لَمُحْيِ الْمَوْتى
: البته خداوند در آخرت مردگان را زنده مينمايد .
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
: و او بر هر چيز قادر است و تفسير اين جمله قبلا گفته شد .