وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ
: تا بجوئيد و با حركت كشتى و مسافرت دريا و ديگر آمدن باران و روئيدن گياه و مزارع از فضل پروردگار بهرهمند شويد .
وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
: و تا شايد شكرانه نعمتهاى خداوند بجاى آوريد . - و ذكر « لعلكم » در اينجا بعنوان دلجويى و دعوت بشكر گزارى است مانند آيه شريفه
« مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً »
كيست كه با كمكهاى خود به خدا قرضى نيكو دهد .
و سپس براى آرامش و نوازش روح پيامبر ميفرمايد :
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا إِلى قَوْمِهِمْ فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ
: و البته تحقيقاً پيش از تو اى محمد ( ص ) پيامبرانى فرستاديم بسوى ملتهاى آنان پس با دليلها و معجزههاى روشنى آمدند .
فَانْتَقَمْنا مِنَ
الَّذِينَ أَجْرَمُوا
: در اينجا تقديرى در كلام است و در اصل « فكذبوهم و جحدوا بآياتنا فاستحقوا العذاب » يعنى پس ملتهاى آنان انكارشان نموده و نشانهاى ما را نيز انكار كردند و بالنتيجه مستحق عذاب شده و از ملت مجرم و گناه كار انتقام گرفتيم .
وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ
: و بر ما لازم است كه مؤمنين را يارى كنيم و مقصود رنجها و عذاب را از آنان دور و بر دشمنان غالب مىسازيم .
« ام درداء » از رسول خدا ( ص ) روايت كند كه حضرت فرمود : هيچ انسانى نيست كه عرض و ناموس مسلمان ديگرى را حفظ كند مگر آنكه خداوند در قيامت آتش دوزخ را از او حفظ خواهد كرد و سپس اين آيه قرائت فرمود
وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ - الْمُؤْمِنِينَ .
اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً
: خدا است كه مىفرستد باد را تا بر انگيزد ابر را و در اينجا آنچه را كه قبلا بطور اجمال فرموده تفصيلا بيان مىكند .
فَيَبْسُطُهُ فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشاءُ
: پس پهن كند ابر را خداوند در آسمان بهر - گونه كه خواهد باندازهء يك روز راه پيمايى يا بيشتر و بهر طرف كه او بخواهد از جهات چهارگانه ابر حركت مىكند و به آن مكان و شهر كه منظور پروردگار است ميرسد .