[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 31 تا 35 ]
مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 31 ) مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ( 32 ) وَ إِذا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذا أَذاقَهُمْ مِنْهُ رَحْمَةً إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ( 33 ) لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 34 ) أَمْ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمْ سُلْطاناً فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِما كانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ ( 35 )
ترجمه :
بازگشتهگان بسويش بوده و بترسيدش ( از انحرافات ) و بپايداريد نماز را و از مشركين نباشيد . از آن مردمى كه دين خود را پراكنده نموده و گروههايى گشتند و هر يك باعتقادات خود راضى و خوشنود بودند . و اما به هنگامى كه بمردم رنجى رسد خداوند خود را خوانده و بسوى او شكوه و زارى مينمايند سپس زمانى كه از او رحمتى بسويشان آمد ناگاه گروهى بپروردگار شرك مىورزند ، تا به نعمتهايى كه داديمشان كافر شده كامياب شوند پس به زودى خواهيد دانست . آيا ما بر ايشان فرمانى