( دليلى و حجتى ) فرستاديم تا ( بنفع ايشان سخن گفته ) به آنچه را كه شرك مىورزند گواهى دهد .
قرائت :
فرقوا : « حمزه و كسايى » آن را « فارقوا » و ديگران « فرقوا » خواندهاند و در سوره انعام به آن اشاره نموديم .
فتمتعوا فسوف تعلمون : ( ابى عاليه ) در يكى از قرائتهاى نادره و كم استعمال خود كه « فيمتعوا فسوف يعلمون » خوانده يعنى كاميابى بسيارى نموده اما به زودى عاقبت كار را خواهند دانست .
شرح لغات :
منيبين : از « ناب ينيب » گرفته شده و بمعنى اميد از همه جا بريدن و به خدا متوصل شدن است و ممكن است از ماده « ناب ينوب » باشد كه بمعنى پى در پى برگشتن است چنان كه صد بار هم توبه بشكند باز هم باز ميگردد .
شيعا : شيعه بمعنى فرقه و شيع جمع و در معنى فرقهها خواهد بود و از اين نظر به آنان شيع گفته شده كه بعضى از آن فرقهها تابع بعض ديگر شده و عقيده او را ميگرفتند و به همين معنى « شيعه على ( ع ) » استعمال شده كه تابع على ( ع ) و بدنبال او كنار حق گرد ميآيند .
مقصود :
مُنِيبِينَ إِلَيْهِ
: بازگشت كنندگان بسوى پروردگار .
« زجاج » گويد : نحويين تصور كردهاند حكم اين آيه خطاب به تمام مؤمنين است زيرا هر وقت خطاب به شخص پيامبر مىشود ديگران نيز در آن شريكند نظير آيهء شريفه
« يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ »
در خصوص طلاق بپيامبر امر شده ولى سايرين با او شريكند پس آيهء شريفه
« فَأَقِمْ وَجْهَكَ »
مقصود « اقيموا وجوهكم منيبين اليه » است كه بايد تنها از خداوند اميد داشته و بفرائض و احكام او عمل نمود .
وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ
: و بايد او را ترسيده - از گناهان دورى كنيد -