ترجمه :
خداوند آغاز مىنمايد آفرينش را پس باز ميگرداند ( بعد مرگ هم و ، سپس بسوى او بازگشت مينمائيد . و روزى كه به پا شود قيامت مأيوس ميشوند كافران . و نخواهد بود براى ايشان از شركاء ( بتها ) يشان شفاعت كنندهگانى و ايشان به شركائشان كافر شوند . و روزى كه به پا شود قيامت در آن روز ( مؤمنين از كافرين ) جدا شوند .
پس آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند ايشان در بهشت شادمانند . و اما آنان كه كافر شده و تكذيب نمودند آيتهاى ما و رسيدن به آخرت ( روز بازپسين ) را ايشان در عذاب احضار شدگانند . پس منزه است خداوند هنگامى كه شام كنيد و هنگامى كه صبح نمائيد . و تنها براى او است سپاس در آسمانها و زمين و شامگاهان و هنگامى كه ظهر مينمائيد . بيرون آورد زنده را از مرده و بيرون آورد مرده را از زنده ، و زنده كند زمين را پس از مردنش و اينچنين ( براى حساب قيامت از زمين ) بيرون ميشوند . و از نشانههاى وجود او آنست كه شما را از خاك آفريده سپس شما افراد بشرى ( انسانهايى ) به روى زمين پراكنده مىباشيد .
قرائت :
ترجعون : ابو عمرو ، و أوقيه ، و سهل « يرجعون » با ياء خواندهاند و از حماد و يحيى مختلف نقل شده است و ديگر قراء آن را با تاء « ترجعون » خواندهاند .
و كذلك تخرجون : « حمزة » و « كسايى » آن را بفتح « تاء » و ديگران بضم آن و فتح « راء » قرائت نموده ، و گذشته از اين بعضى آن را يخرجون استعمال كردهاند .
حين تمسون : « عكرمه » در قرائت بسيار كمى آن را « حيناً تمسون و حيناً تصبحون » استعمال كرده است .
دليل :
ترجعون : « ابو على » گويد دليل قرائت « يرجعون » اينست كه چون جمله قبل به حال غياب خوانده شده لذا او هم بطور غايب خوانده مىشود و نظر به اينكه « خلق » لفظاً مفرد ولى در معنى جمع و بمعنى مخلوقون است لذا بعد از او « يعيد »