اينست كه كافران متحير ميمانند چون با ظهور آن روز حجتها و دلائل آنان نسبت بانكار قيامت باطل مىشود .
وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكائِهِمْ شُفَعاءُ
: و نخواهد بود براى ايشان از بتهايى كه معبودشان بود هيچ شفيع و واسطهاى تا شفاعت كند و عذاب آخرت را از آنان دور نمايد ، چون ايشان بتها را پرستش و عبادت ميكردند باميد اينكه تا آنها وسائل تقربشان را بسوى خداوند جهان فراهم سازند .
وَ كانُوا بِشُرَكائِهِمْ كافِرِينَ
: در آن روز مشركين و كفار نسبت به بتهاى خود برائت جسته و انكار خدايى آنها را مينمايند و بنا بگفتهء « جبائى و ابى مسلم » اقرار خواهند نمود كه خداوند جهان و خالق عالم بىشريك است .
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ
: و روزى كه قيامت ظاهر شود در آن روز از هم جدا ميشوند پس مؤمنين در سمت راست و مشركين در سمت چپ - پهنه قيامت - قرار ميگيرند ، و اين آخرين جدايى بين آن دو دسته است كه بعدش ديگر هرگز با هم يك گروه نخواهند گرديد .
« حسن » گويد : يعنى اگر چه در دنيا آن دو گروه با هم زندگى ميكردند ، اما در قيامت جدا شده ، مؤمنان در بهشت و كافران در عذاب جهنم پروردگار خواهند بود .
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ
: پس آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند در ( باغستان ) بهشت پذيرايى ميشوند و بگفتهء « قتاده و مجاهد » آن چنان شادمانند كه اثرش از چهرههاىشان ظاهر ميگردد .
« الروضة » عبارت از باغستان محدودى است كه خوش منظر و مسرت بخش باشد .
« ابن عباس » گويد : مقصود از يحبرون يعنى در آنجا مورد احترام و پذيرايى قرار ميگيرند و يا بوسيله شنيدن ( از نغمههاى موزون ) لذت مىبرند .
« يحيى بن ابى كثير و اوزاعى از ابو الحسن عبيد اللَّه بن محمد بن احمد بيهقى و او از جدش امام ابو بكر احمد بن حسين بيهقى و او از ابو سعيد عبد الملك بن ابى