به درستى كه قبر هر روز ندا در مىدهد : من خانهء تنهايى و خاكى هستم ، من خانهء وحشتم ، من خانهء كرمها و گزندگانم . و قبر باغى از باغهاى بهشت يا گودالى از گودالهاى جهنّم است .
هنگامى كه بندهء مؤمن در خاك نهاده مىشود زمين به او مىگويد : خوشآمدى ! تو از كسانى بودى كه دوست دارم بر روى من قدم بردارند پس هنگامى كه تو را در بر گرفتم خواهى دانست كه چگونه با تو رفتار خواهم كرد . پس زمين تا چشم كار مىكند براى او وسعت مىيابد . و هنگامى كه انسان كافر دفن مىشود ، زمين به او خواهد گفت : آمدنت نكوهيده و ناپسند باد . تو مبغوضترين كسانى بودى كه بر من گام مىنهند . و زمانى كه تو را در بر گرفتم خواهى دانست كه با تو چگونه رفتار مىكنم . پس او را در بر مىگيرد و فشار مىدهد تا استخوانهايش درهم مىشكند . زندگى در تنگى و فشار كه خداوند دشمنانش را از آن بر حذر داشته است عذاب قبر است . همانا خداوند بر كافر در قبرش نود و نه مار بزرگ مسلّط مىسازد تا گوشت بدنش را بگزند و استخوانهايش را خرد كنند و اينچنين در نزد او رفت و آمد دارند تا روزى كه برانگيخته شود و اگر يكى از آن مارها در زمين بدمد هيچگاه گياهى بر زمين نخواهد روييد . اى بندگان خدا ! بدانيد كه نفسهاى شما ناتوان و بدنهايتان نحيف و نرم است كه امور آسان آن را كفايت مىكند و در مقابل آن امور نيز ناتوان است . پس اگر خواستيد كه براى بدنها و جاهايتان از چيزهايى كه طاقتش را نداريد و بر آن نمىتوانيد بىتابى كنيد پس به هر آنچه خدا دوست دارد عمل كنيد و هرچه را مورد كراهت اوست ترك نماييد . اى بندگان خدا ! همانا روز قيامت ، شديدتر از قبر است . روزى كه كودكان در آن پير مىشوند و بزرگان در آن چون مستان مىگردند [ و عقل خود را از دست مىدهند ] و جنينها در آن سقط مىشوند و « هر مادرى آن را كه شير داده است فراموش مىكند ، » روزى درهم فرورفته و گرفته و سخت ، روزى كه بدىاش گسترده است . ترس آن روز فرشتگانى را كه هيچ گناهى ندارند مىترساند و هفت فرشته پر ابهّت كه گماشتگان بر جهنماند لرزه بر اندامشان مىافتد و كوههاى ميخكوبشده بر زمين و زمين هموار ، به لرزه درآيند . آسمان از هم جدا مىشود و در آن روز فرو مىريزد و رنگش تغيير مىيابد گويى روغن مذاب گلگون است و كوهها كه با صلابت و سخت هستند همچون سراب گردند .
الأمالي ( فارسى ) — صفحة 67
مساهمون: صادق حسن زاده
ص٦٧