تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسى ) — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣
و بر وحدانيت خدا گواهى داد و بر فرستاده خدا درود فرستاد پس فرمود : اى مردم ! به درستى كه خداوند از ما براى پيامبرى خود اختيار نمود و ما را بر آفريدگان و مخلوقاتش برگزيد و كتاب و وصيش را بر ما فرو فرستاد و به خدا سوگند هيچ كس حقى از حقوق ما را نمىكاهد مگر آنكه خداوند در دنيا و آخرت از [ بهره ] او خواهد كاست و هيچ غلبه و تسلطى بر ما نيست مگر آنكه سرانجام از آن ماست « و هرآينه خبر آن را به زودى خواهيد دانست » [ ص ، ( 38 ) : آيهء 88 ] پس با مردم نماز جمعه گزارد و سخنش به پدرش رسيد پس هنگامى كه به سوى پدرش بازگشت على عليه السّلام به او نگريست و نتوانست كه اشك خود را نگه دارد تا بر گونه‌اش روان نگردد سپس حسن عليه السّلام را به خود نزديك كرد ميان دو چشمش را بوسيد و فرمود : پدر و مادرم به فدايت « دودمانى كه بعضى از بعضى ديگر هستند و خداوند شنوا و داناست . » [ آل عمران ( 3 ) : آيهء 34 ]

[ 144 - خداوند پيمان گرفته از انبيا قبل به پيامبرى حضرت محمد صلّى اللّه عليه و إله و امامت حضرت على عليه السّلام ]

[ 160 ] 14 - رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمود : خداوند هيچ پيامبرى را قبض روح نكرد تا اينكه به او فرمان داد به بهترين خاندان و نزديكانش وصيت كند و به من نيز امر كرد كه وصيت كنم . پس عرضه داشتم : پروردگارا ، به چه‌كسى وصيت كنم ؟ پس فرمود : اى محمد به پسر عمويت على بن ابى طالب وصيت كن پس همانا من او را در كتب پيشين پا برجا ساخته‌ام و در آن‌ها نگاشته‌ام كه او جانشين توست و بر آن ، پيمان از آفريدگان و پيامبران و فرستادگانم گرفتم . و پيمان آنان براى من به پروردگارى و براى تو اى محمد به پيامبرى و براى على به ولايت است .

[ 145 - خداوند متعال به پيامبر و حضرت على پنج چيز عطا فرمودند ]

[ 161 ] 15 - عبد اللّه بن عباس مىگويد : شنيدم كه فرستاده خدا صلّى اللّه عليه و إله مىفرمايد :