مأموران متوكل براى يافتن پاسخ اين حادثه نزد امام جواد عليه السّلام رفتند . آن حضرت فرمودند : آنجا سكونتگاه قوم عاد و همان سرزمين احقاف و ماسهها است . قوم عاد سرزمينى پربركت داشتند . ولى خدا را نافرمانى كردند و به خشكسالى گرفتار شدند و پس آنگاه به وسيلهء بادى سهمگين و سرد به هلاكت درافتادند . هنگامى كه باد سياه در آسمان قوم عاد پديدار شد آنان شادمان شدند كه باران خواهد آمد اما ديرى نگذشت كه هود فرارسيدن عذاب الهى را به آنان گوشزد كرد . گردباد آغاز شد و چنان شد كه مردم جز خانههاى خود چيز ديگرى نمىديدند . هلاكت قوم عاد عبرتى براى برحذر بودن امت حضرت محمد صلوات اللّه عليه و آله است . « 1 »
امام باقر عليه السّلام فرمودهاند : بادها پنج دستهاند ؛ يكى از آنها باد عقيم نام دارد كه از شر آن به خدا پناه مىبريم .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىفرمايد : هر بادى به ميزان حسابشدهاى مىوزد مگر بادى كه بر قوم عاد وزيد و از منفذهاى بيشمارى سر برآورد و قوم عاد را هلاك ساخت .
امام باقر عليه السّلام مىفرمايد : خداوند لشكريانى از باد دارد كه با آنها هرسركشى را به عذاب گرفتار مىسازد ؛ و بر هربادى فرشتهاى گمارده شده است كه هرگاه خداوند بخواهد عذابى فرود آورد بر آن فرشته وحى مىفرستد و آن فرشته نيز به فرمان الهى به باد دستور مىدهد كه همچون شير غران بوزد . هر بادى نامى دارد همانگونه كه دربارهء باد قوم عاد از « باد صرصر » سخن گفته شده است :
« إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ
« 2 » ؛ ما بر آنها باد سخت و سرد را در روزى پيوسته شوم فرستاديم » .
هامش
( 1 ) . تفسير قمى ج 2 ص 298 .
( 2 ) . سوره قمى / 19 .