خداوند نيز مردان و زنان كفرپيشه را نازا كرد ؛ به گونهاى كه چهل سال سپرى شد و يك فرزند نيز از آنان به دنيا نيامد و به خشكسالى و بلا گرفتار شدند . پس آنگاه نوح از قومش خواست تا توبه نمايند و به آنان چنين گفت :
« اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً
« 1 » ؛ از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزگار است » .
ولى قوم نوح بر گفتههاى باطل خويش پافشارى كردند و سرانجام آنان به همراه خدايانشان در عذاب الهى غوطه خوردند و در طوفان نوح غرق شدند ؛ اما پس از فرو نشستن طوفان و آرام گرفتن كشتى ، بتپرستى دوباره آغاز شد و انسانها نام خدايان بتهاى قوم نوح را براى بتان خويش برگزيدند . بت پرستان يمن « يعوث و يعوق » را براى بتهاى خويش برگزيدند و مردم « دومه الجندل » نام « كرود » و مردم حمير نام « نسر » و اهالى هذيل نام « سواع » را براى خدايان خويش برگزيدند ( كه همهء اين بتها براى قوم نوح بود ) و مردم پيوسته اين بتها را مىپرستيدند تا اينكه اسلام ظهور كرد « 2 » .
در روايات آمده است كه خداوند به هنگام عذاب قوم نوح بر هيچكس رحم نكرد . در اينباره پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله فرمودهاند : هنگامى كه آب از تنور فوران كرد و همهجا را فراگرفت مادرى كه نگران جان نوزادش بود و او را بسيار دوست داشت ، ( براى نجات جان خود و فرزندش ) 3 / 1 بلندى كوه را پيمود تا از طوفان در امان باشد و چون آب تا آنجا بالا آمد بلندى كوه را پيمود و سرانجام خود را به قلّهء كوه رساند و هنگامى كه آب تا گردن او بالا آمد فرزندش را روى دو دستش بالا برد ولى اين كار سودى نبخشيد و آب چنان بالا آمد كه هردو را غرق نمود ؛ و اگر خداوند مىخواست در طوفان نوح به كسى رحم كند بىگمان بر اين مادر و فرزند رحم مىكرد . « 3 »
خداوند دربارهء همسر نوح و لوط مىفرمايد :
« كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا
هامش
( 1 ) . سوره نوح / 10 .
( 2 ) . مجمع البيان ج 2 ص 668 تا ص 670 .
( 3 ) . مجمع البيان ج 3 ص 242 .