صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما
« 1 » ؛ اين دو زير ( فرمان ) دو بنده از بندگان شايستهء ما بودند پس به آندو خيانت كردند . »
ابن عباس گويد : همسر نوح كافر بود ؛ زيرا به مردم مىگفت : همسرم ديوانه است و هنگامى كه كسى به نوح ايمان مىآورد بىدرنگ فرمانروايان ستم پيشه را از اين ماجرا آگاه مىساخت ؛ و اما خيانت همسر لوط اين بود كه هنگام پذيرايى از مهمانان ، با آنان ناز و عشوه مىكرد و آن دو زن در اصول اعتقادى خيانت ورزيدند و هرگز به زنا دست نيالودند . برخى همچون « سدى » خيانت اين دو زن را كفر مىدانند و گروهى بر اين باورند كه چون آن دو زن نفاق پيشه بودند خيانت ورزيدند .
ضحاك گويد : خيانت آن دو زن خبرچينى بود .
نام همسر نوح « واغطه » و نام همسر لوط « واهله » بوده است . « 2 »
در تفسير على بن ابراهيم دربارهء آيهء
« كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما »
چنين آمده است : مقصود از « فخانتاهما » بىگمان فحشا است . « 3 »
نگارنده گويد : ولى بهتر است كه فحشاء را در كلام على بن ابراهيم به معناى لغوى ترجمه كنيم ؛ يعنى هرامر زشتى كه آشكار گردد و زشتىاى بزرگتر از كفر و نفاق وجود ندارد .
ابن سنان از امام صادق عليه السّلام روايت نموده است : هنگامى كه نوح ، قومش را سيصد سال به آيين خداپرستى فراخواند و تلاشش ثمرى شايسته به همراه نياورد و تصميم گرفت يك روز به هنگام سحر آنان را نفرين كند . دوازده هزار فرشته فرود آمدند و از او خواستند كه در تصميم خويش تجديدنظر كند . نوح به آنان گفت : سيصد سال ديگر نيز آنان را خواهم آزمود . سيصد سال سپرى شد ولى در كفر قومش تغييرى حاصل نشد . ( نوح تصميم گرفت كه قومش را
هامش
( 1 ) . سوره تحريم / 10 .
( 2 ) . مجمع البيان ج 5 ص 479 .
( 3 ) . تفسير قمى ج 2 ص 377 .