تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 539

رسول خدا صلى الله عليه و آله ، ميان دندان‌هاى پيشينش فاصله بود و چون مىخنديد دهان مباركش از ميان دو دندان ثنايا ديده مىشد ، چونان كه برقى در ميانه آسمان ديده شود . « 1 » 979 - ابوداوود براى ما نقل كرد و گفت : شعبه ، از سماك بن حرب براى ما نقل كرد كه گفته است : از جابر بن سمره شنيدم كه مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله چشمانى كشيده و دهانى بزرگ داشت و سرينش برآمده نبود . « 2 » 980 - ابن ابىشيبه براى ما نقل كرد و گفت : عباد بن عوام ، از [ عباد بن ] « 3 » حجاج ، از سماك بن حرب ، از جابر بن سمره نقل كرد كه گفته است : ساق پاهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله قدرى نازك‌تر بود . جز به تبسم نمىخنديد و چون در او مىنگريستم مىگفتم سرمه كشيده است ، در حالى كه سرمه نكشيده بود . « 4 » 981 - غندر براى ما نقل كرد و گفت : شعبه ما را حديث كرد و گفت : از ابواسحاق شنيدم كه مىگويد : از براء شنيدم كه مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله مردى ميان قامت بود ، شانه‌هاى پهن داشت ، موى سرش تا بنا گوش مىرسيد ، تن پوش سرخ بر تن داشت و هيچ كس و هيچ چيز را زيباتر از او نديدم . « 5 » 982 - عبداللَّه بن رجاء براى ما نقل كرد و گفت : اسرائيل ، از ابواسحاق ، از براء نقل