تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 541

روان است . « 1 » 985 - ابواحمد براى ما نقل كرد و گفت : مسعر براى ما حديث كرد و گفت : از عون - يعنى ابن عبداللَّه - شنيدم كه مىگويد : خندهء پيامبر صلى الله عليه و آله جز تبسم نبود و جز با تمام بدن روى نمىكرد . مسعر پرسيد : در نماز ؟ گفت : نه ، در غير نماز . « 2 » 986 - محمد بن حاتم براى ما نقل كرد و گفت : حزامى برايمان حديث كرد و گفت : عبداللَّه بن وهب برايمان از اسامة بن زيد ، از ابوعبيدة بن محمد بن عمار بن ياسر حديث كرد كه گفته است : به رُبَيْع دختر معوذ بن عفراء گفتم : رسول خدا صلى الله عليه و آله را برايم وصف كن ، گفت : فرزندم ! اگر او را مىديدى ، گويا كه خورشيد را ديده‌اى كه از افق برآمده است . « 3 » 987 - خلف بن وليد براى ما نقل كرد و گفت : اسرائيل ، از سماك برايمان حديث كرد كه گفته است : از جابر بن سَمُره شنيدم كه چون از رسول خدا صلى الله عليه و آله سخن به ميان آمد و مردى به او گفت : صورتش به سان شمشير بود ، گفت : خير ، بلكه صورتش خورشيد و ماه را مىمانست و بمانند آنها گرد بود . مهر نبوّتِ او را بر سرِ شانه‌اش ديدم ، همانند تخم كبوتر و همرنگ بدنش بود « 4 »