تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 444

854 - يحيى گفت : ابن ابىزائده براى ما از محمد بن اسحاق نقل كرد كه گفته است : پيامبر صلى الله عليه و آله آن اموال و املاك را ميان مهاجران قسمت كرد و از انصار تنها به سهل بن حنيف ، ابودجانه و تنى چند سهم داد . « 2 » 855 - محمد بن عبداللَّه انصارى براى ما نقل كرد و گفت : حميد ، از انس حديث كرد كه گفته است : مهاجران گفتند : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، ما هيچ قومى نديده‌ايم كه بر آنان وارد شده باشيم و بيش از اين مردم به فراوانى بر ما نثار كنند و همهء داشته‌هاى اندك خود با ما همدردى و بر ما ايثار كنند . آنان رنج كار را خود عهده‌دار شدند و دسترنج را با ما قسمت كردند ، طورى كه ما ترسيديم آنها همهء پاداش اخروى را از آن خود كرده باشند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « تا زمانى كه براى آنان به درگاه خداوند دعا كنيد و كردهء آنان را سپاس و ستايش گوييد چنين نخواهد شد » . « 3 » 856 - هارون بن عبداللَّه براى ما نقل كرد و گفت : از عبدالرحمان بن زيد بن اسلم شنيدم كه دربارهء اين كلام خداوند كه إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوّاً لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ « 4 » مىگفت : اين آيه به طور عموم تنها دربارهء مهاجران نخستينى صدق مىكند كه از مكه به مدينه هجرت گزيدند و همسران و فرزندانشان بر آنان گريستند . پس اين آيه دربارهء آنها نازل شد . « 5 »