تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 384

حسان را برايم هديه آوردى ؟ به خداوند سوگند دلم آرام نمىگيرد ؛ اكنون دريافته‌ام كه تو با خود خوشى نياورده‌اى ، بلكه هجو حسان را برايم هديه آورده‌اى ! به هر روى ، آن زن توشه او را برداشت و به دره افكند . بشير راه طائف در پيش گرفت . او در جايى به كندن اتاقى [ در كوه و تپه ] مشغول شد . اما آن اتاق بر روى او ويران شد و مرد . پس مكيان گفتند هيچ كدام از اصحاب محمد نيست كه از او جدا شود و در او خير و نيكى باشد . « 1 » 779 - محمد بن حاتم براى ما نقل كرد و گفت : على بن ثابت براى ما حديث كرد و گفت : وازع ، از سالم ، از ابن عمرو امّ وليد نقل كرد كه گفته‌اند : رسول خدا صلى الله عليه و آله روانهء غزوه‌اى شد . آنجا زرهى از يكى از انصار به سرقت رفت و كسى كه آن را دزديده بود ثعلبة بن ابيرق نام داشت . خاندان اين مرد در برابر صاحب زره چيره شدند و نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند : اى رسول خدا اين دوست ما را بىگناه اعلام بدار و از او درگذر ؛ كه اگر خداوند به دست تو به داد او نرسد نابود است . پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم داشت او را بىگناه اعلام بدارد و از او درگذرد . اما ارادهء خداوند آن بود كه حقيقت امر را بر او آشكار كند . از اين روى آيه نازل كرد : إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيماً تا آنجا كه مىگويد : إِنَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّاناً أَثِيماً . « 2 »