تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 22

او ! آيا نشنيده است سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله را كه فرمود « قصه نگويد مگر امير يا مأمور يا فريب‌كار و دوچهره و يا خودپسند و خودخواه » « 1 » 12 - يزيد بن هارون ما را حديث كرد و گفت : عوام بن حَوْشَب ما را خبر آورد و گفت : عبدالجبار خولانى مرا حديث كرد و گفت : در حالى كه كعب قصه مىگفت يكى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله به مسجد درآمد . پرسيد : اين كيست ؟ گفتند : كَعْب . [ آن صحابى ] گفت : از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود : « قصه نگويد مگر اميرى يا مأمورى يا متكلفى . » [ راوى ] گويد : اين سخن به كعب رسيد و از آن پس ديده نشد كه قصه بگويد . « 2 » 13 - محمد بن مصعب ما را حديث كرد و گفت : اوزاعى ، از عبداللَّه بن عامر ، از عمرو بن شُعيب ، از پدرش ، از جدش نقل حديث كرد كه گفته است : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « بر مردم قصه نگويد مگر اميرى يا مأمورى يا دو روى فريبكارى . » 14 - عمر بن سعيد مشقى ما را حديث كرد و گفت : بكر بن معروف ما را حديث آورد و گفت : گمان مىكنم از مقاتل بن حيان شنيده‌ام كه گفت : عمر بن خطاب به داستانسرايى برخورد كرد و او را به تازيانه تنبيه كرد و از او پرسيد : تو چه كاره‌اى ؟ گفت : مذكِّر . گفت : دروغ مىگويى ؛ خداوند - كه او را ثناى فراوان باد - فرموده است : فَذَكِّرْ انَّما انْتَ مُذَكِّر « 3 » سپس تازيانه‌اى ديگر بر او نواخت و پرسيد : تو چه كاره‌اى ؟ گفت : نمىدانم چه بگويم ؟ گفتم داستانسرايم ، پاسخم گفتى و گفتم مذكِّر هستم و ديگر بار مرا به انتقاد و