تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 127

ديد قطعه‌اى بجاد « 1 » بافته از مو برداشت و عورت خود با آن پوشاند . سپس به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله و همراهانش رفت ، مهار مركب رسول خدا صلى الله عليه و آله را گرفت ، آن را پيش مىبرد و چنين مىخواند : هذا ابوالقاسم فاستقيمي « اين ابوالقاسم است ، درست بايست . » تَعَرَّضي مدارجاً وَسُومي « گام به گام از پيچ و خم راه بگذر و پيش برو . » تَعَرُّضَ الجوزاء للنجوم « آن سان كه صورت جوزاء براى ستارگان از اين سمت بدان سمت شود . » گويد : اين ابيات را عبدالعزيز براى يسار غلام بُرَيدَة بن خصيب نقل كرده و بنابراين يا اين شعر از يكى از اين دو ( : عبداللَّه و عبدالعزيز ) است و ديگرى بدان تمثل جسته و يا آن كه اساساً از فرد سوّمى است و هر دو بدان تمثل جسته‌اند . عبدالعزيز راوى ، در حديث‌هايش غلط فراوان داشت ؛ زيرا او كتاب‌هاى خود را سوزانده بود و با تكيه بر حافظه‌اش نقل حديث مىكرد . عبدالعزيز گويد : پس از آن كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه هجرت كرد زمانى ذوالبجادين بيمار شد و پيامبر صلى الله عليه و آله خود از او عيادت كرد . پس از چندى كه او درگذشت پيامبر صلى الله عليه و آله خود او را كفن كرد ، بر او نماز خواند و به درون قبرش نزول فرمود . « 2 »