رحمت خداوند و تقرب به او .
پسرم ، مباد آلودهزبان تو را بفريبد ؛ چرا كه بر دل او مهر نهاده شود و اندامهايش سخن گويند و بر ضدش گواهى دهند .
پسرم ، مردمان را دشنام مده ، كه در اين صورت تو خود هستى كه پدر و مادر خويش را ناسزا گفتهاى .
پسرم ، نيكوكارىات تو را به عجب نكشاند و به كارهاى درستت خويش را بزرگ نبينى كه در اين صورت تباه شوى .
پسرم ، نماز به پاى دار ، به معروف فرمان ده ، از منكر باز بدار ، بر آنچه به تو رسيده است صبر كن كه اين از تدبير در كارها است .
پسرم ، براى خدا انباز مگير كه شرك ستمى گران است .
پسرم ، در زمين به تكبر راه مرو كه هيچ نتوانى زمين را شكافت يا به بلنداى كوهها رسيد .
پسرم ، هرروز كه فرامىرسد روزى نو است و نزد پروردگارى بزرگوار بر ضد تو گواهى مىدهد .
پسرم ، تو را تا خفتن در كفن و آرميدن در خاك مهلتى است و همهء كارهايت ديده شوند .
پسرم ، چگونه در سراى كسى كه او را به خشم آوردهاى سكونت مىگزينى يا چگونه با كسى كه او را نافرمانى كردهاى همجوار مىشوى ؟
پسرم ، بر تو باد به آنچه به تو بازمىگردد و بپرهيز از آنچه به تو بازگشتى ندارد . چه ، از اينگونه امور اندكش بسنده است و بيشترش به تو هيچ بازنگردد .
پسرم ، كسى ديگر را بر خويش برمگزين و دارايى خود را براى دشمنانت به ارث مگذار .
پسرم ، حلال اندك در شمار است ، پس چه رسد به حرام بسيار ؟
پسرم ، از نگريستن به آنچه در تملك تو نيست بپرهيز و بسيار در ملكوت آسمانها و زمين و كوهها و آنچه خدا آفريده است بينديش ؛ چرا كه اينها براى اندرز دادن به دل تو بسنده است .
پسرم ، سفارش پدر مهربان را بپذير .
پسرم ، پيش از آنكه اجل تو را برسد و پيش از آنكه كوهها روانه شوند و خورشيد و ماه جمع شوند كارى پيش فرست .
الإختصاص ( اختصاص ) ( فارسى ) — صفحة 468
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٤٦٨