مردى درآيد گشاده دهان و فراخ سينه كه مىخورد و سير نمىشود . او معاويه است . از همين روى آن كار را انجام دادم . آنگاه امام عليه السّلام پرسيد : چه چيز تو را بدينجا آورده است . گفت : به دوستىات . پرسيد : به خدا سوگند ؟ پاسخ داد : خدا گواه است .
راوى گويد : سپس امام حسن عليه السّلام فرمود : به خداوند سوگند ، هيچ بندهاى ، هرچند اسيرى در ديلمان ، ما را دوست نداشته باشد مگر آنكه خداوند او را به دوستى ما سودى رساند .
دوستى ما گناهان را از آدميزاده فرومىريزد ، چونان كه باد برگ را از درخت . « 1 »
شهيدان كربلا در كنار حسين عليه السّلام
* عباس بن على بن ابى طالب كه سقا بود و حكم بن طفيل او را كشت و مادرش نيز ام البنين دخت حزام بن خالد بن ربيعة بن وحيد بن عامر بود ؛ جعفر بن على و عبد اللّه بن على ابن ابى طالب كه مادر اين دو تن نيز ام البنين بود ؛ محمد بن على كه مادرش كنيز بود ؛ ابو بكر بن على كه مادرش ليلى بنت مسعود بود ؛ على بن حسين بن على بن ابى طالب كه مادرش ليلى بنت ابى مرة بن عروة بن مسعود بود ؛ عبد اللّه بن حسين بن على بن ابى طالب كه مادرش رباب بنت امرؤ القيس بن عدى بود ؛ عون بن عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب ؛ محمد بن عبد اللّه ابن جعفر بن ابى طالب ؛ عبد اللّه بن مسلم بن عقيل بن ابى طالب ؛ محمد بن ابى سعيد ابن عقيل ابن ابى طالب ؛ عبد اللّه بن يقطر كودك شيرخوارهء حسين بن على بن ابى طالب عليه السّلام ؛ سليمان وابستهء امام حسين عليه السّلام و منجح وابستهء حسين بن على بن ابى طالب عليه السّلام .
پس همهء آنان كه در كنار امام حسين عليه السّلام در كربلا شهيد شدند ، از زادگان على عليه السّلام ، جعفر و عقيل و از فرزندان حسين بن على عليه السّلام يا از وابستگان اينان بودند .
[ عمرو بن عبد اللّه سبيعى ]
* محمد بن جعفر مودّب روايت كرده است كه ابو اسحاق عمرو بن عبد اللّه سبيعى چهل سال نماز صبح را با وضوى نماز عشا خواند . او هرشب يك بار قرآن را ختم مىكرد و در روزگارش پرستشگرتر از او نبود و در نزد عامه و خاصه ، به حديث هيچ كسى ، بيش از حديث او اعتماد نبود . او از معتمدان على بن حسين عليه السّلام بود . در همان شبى كه امير مؤمنان عليه السّلام شهيد
هامش
( 1 ) . حديث را همچنين بنگريد در : بحار الانوار ، ج 44 ، ص 24 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 9 ، ص 157 - م .