آنان قصد سوئى نداشته مگر اينكه خداوند او را شكسته است . « 1 »
* از همو به همين سند ، از احمد بن حمزه ، از مرزبان بن عمران ، از ابان بن عثمان نقل شده كه گفته است : عمران بن عبد اللّه قمى به حضور امام صادق عليه السّلام رسيد . امام عليه السّلام او را به خود نزديك ساخت و از او پرسيد : تو را چه حالى است ؟ فرزندانت چگونهاند ؟ زنانت چگونهاند ؟ و عموزادگان و خاندانت چگونهاند ؟ سپس امام به گرمى با او سخن گفت . چون بيرون رفت از امام صادق عليه السّلام پرسيدند : اين كيست ؟
فرمود : نجيبى از نجيبان ، هيچ سركشى با آنان دشمنى نورزيده مگر اينكه خدا او را درهم شكسته است . « 2 »
محمد بن ابى بكر رحمه اللّه
* ابن طيار گفته است : نزد امام صادق عليه السّلام از محمد بن ابى بكر ياد شد . امام صادق عليه السّلام فرمود : خداى او را رحمت كند و بر او درود فرستد . روزى به امير مؤمنان عليه السّلام گفت : دست خويش بگشاى تا با تو بيعت كنم . فرمود : اگر نكنم چه ؟ گفت : چرا ، خواهى كرد . پس دست خويش گشود و گفت : گواهى مىدهم كه تو امامى هستى كه فرمانبرىاش واجب است و پدرم نيز در دوزخ است . امام صادق عليه السّلام فرموده است : پاك تبارى او از سوى مادرش اسماء بنت عميس است ، نه از سوى پدرش . « 3 »
* احمد بن هارون فامى ، از محمد بن حسن ، از محمد بن حسن صفار ، از يعقوب بن يزيد ، از ابن ابى عمير ، از عمر بن اذينه ، از زرارة بن اعين ، از امام باقر عليه السّلام برايمان نقل كرده كه فرموده
هامش
( 1 ) . كشى در رجال ( ص 214 ) اين حديث را آورده و مجلسى نيز در بحار الانوار ( ج 11 ، ص 205 ) آن را از اختصاص نقل كرده است - ح .
( 2 ) . اين روايت را نيز كشى در رجال ( ص 114 ) نقل كرده و مجلسى هم آن را در بحار الانوار ( ج 11 ، ص 205 ) به نقل از اختصاص آورده است - ح .
در منابع مترجم بنگريد به : بحار الانوار ، ج 47 ، ص 335 و 336 و ج 57 ، ص 211 و 212 ؛ اختيار معرفة الرجال ، ج 2 ، ص 624 ؛ نقد الرجال ، ج 3 ، ص 372 ؛ جامع الرواة ، ج 1 ، ص 642 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 14 ، ص 157 و ج 19 ، ص 127 - م .
( 3 ) . حديث را بنگريد در : بحار الانوار ، ج 33 ، ص 585 ؛ اختيار معرفة الرجال ، ج 1 ، ص 281 و 282 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 15 ، ص 242 و ج 24 ، ص 195 - م .