مىطلبيم . فرزندى خيرخواه ، كارگزارى سختكوش ، شمشيرى بُرنده و ستونى جلوگيرنده بود » . « 1 »
و - شادى معاويه
515 . الغارات - به نقل از جندب بن عبد اللَّه ، در خبر كشته شدن محمّد بن ابى بكر - : عبد الرحمان بن مسيّب فزارى كه مأمور مخفى على عليه السلام در شام بود ، خدمت امام رسيد و خبر داد كه از شام بيرون نشد ، مگر آن كه از سوى عمرو عاص ، مژدههاى پى در پى آمد كه مصر فتح شده و محمّد بن ابى بكر كشته شده است . معاويه هم بر فراز منبر خبر كشته شدنش را اعلام كرده است . و به آن حضرت گفت : اى امير مؤمنان ! من هرگز در شام ، روزى شاد به شادمانى آن روز نديده بودم ، تا آن كه خبر كشته شدن محمّد بن ابى بكر به آنان رسيد .
على عليه السلام فرمود : « هلا ! حزن ما بر شهادت او به اندازهء شادمانى آنان بر اين واقعه است ؛ نه ، بلكه چند برابر است » . « 2 »
ز - خطبهء امام عليه السلام ، پس از كشته شدن محمّد بن ابى بكر
516 . امام على عليه السلام - در خطبهاش پس از كشته شدن محمّد بن ابى بكر - : آگاه باشيد ! مصر را فاجران ستمگر گشودند ؛ آنان كه راه خدا را بسته و اسلام را به انحراف كشاندند . هلا كه محمّد بن ابى بكر به شهادت رسيد و ما از خداوند بر اين امر ، انتظار اجر داريم ! به خدا سوگند ، تا آن جا كه من مىدانم ، او از كسانى بود كه منتظر قضاى الهى ( مرگ ) بود و براى پاداش [ آخرتْ ] كار مىكرد و از روش هر فاجر بدش مىآمد و روش مؤمن را دوست مىداشت .
من - به خدا سوگند - خودم را بر كوتاهى در كارم سرزنش نمىكنم . همانا من در سختىهاى جنگ ، جدّى و كاردانم . در كار نبرد ، پيشرو و به شيوهء تدبير آگاهم و
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه : نامهء 35 .
( 2 ) . الغارات : ج 1 ص 295 .