حركت دوم را بطيىء مىناميم . همان حركت سريع نيز ممكن است در مقايسه با حركت سومى ، بطيىء و كند باشد و اين نشان مىدهد كه اختلاف ميان سرعت و بطؤ اختلاف تشكيكى است و مابهالتفاوت در آن به همان ما به الاشتراك باز مىگردد .
مؤلف قدس سره در اين باره چنين مىگويد :
حقيقت آن است كه صفت ثابت و واقعى حركت همان سرعت است و لاغير .
سرعت همان حالت مرور و گذرايى است كه در هر حركتى وجود دارد . اما چون اين حالت گذرايى در حركات گوناگون است ، برخى از مصاديق آن با برخى ديگر مقايسه مىشود و از اينجا مفهوم سرعت و بطؤ نسبى به دست مىآيد . از اينجا دانسته مىشود كه سريع ، مفهومى است مساوق با حركت ، با آنكه حركت به حركت سريع و حركت بطيىء منقسم مىشود ؛ مانند وحدت كه از طرفى مساوق با وجود است و از طرف ديگر موجود به واحد و كثير منقسم مىگردد . « 1 »
هامش
( 1 ) . پاورقى اسفار ، ج 3 ، ص 198