يقتضي استغناؤه عنه ، و افتقار غيره إليه .
أقول : من صفاته السّلبيّة كونه ليس بمحتاج إلى غيره مطلقا ، لا في ذاته و لا في صفاته ، و ذلك لأنّ وجوب الوجود الثّابت له يقتضي استغنائه مطلقا عن مجموع ما عداه ، فلو كان محتاجا لزم افتقاره ، فيكون ممكنا ، تعالى اللّه عنه ، بل الباري جلّت عظمته مستغن عن مجموع ما عداه ، و الكلّ رشحة من رشحات وجوده ، و ذرّة من ذرّات فيض جوده . قال :
شرح
بودن او و نه غير او ، اقتضا دارد كه او از غير خود بىنياز و آنها به دو نيازمند باشند .
شرح : از جمله صفات سلبى خداوند آن است كه او مطلقا نيازمند به غير خود نمىباشد ، نه در ذاتش و نه در صفاتش ، زيرا وجوب وجودى كه براى او ثابت است مقتضى آن است كه او مطلقا از مجموع غير خود بىنياز باشد . پس اگر محتاج به غير خود باشد ، نيازمند و در نتيجه ، ممكن خواهد بود ، كه او برتر از آن است . بلكه خداوند - كه بزرگىاش شكوهمند است - از مجموع ماعداى خود بىنياز است ، و همه موجودات نمى از يم هستى او و ذرهاى از ذرّات فيضبخش اوست .