تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 23

مساهمون:

ص٢٣

( مسئله )

سه نفرند يكى جنب ، و ديگرى ميّت ، و سومى محدث ، و آبى هست كه به جهت يكى از آنها كافى است ، پس آب مختصّ جنب مىباشد ، و محدث تيمّم كند ، و ميّت تيمّم داده شود . و جنب اگر تيمّم كرد ، و به حدث - چه اصغر باشد چه اكبر - تيمّمش نقض شد ، تيمّم را اعاده كند به بدليت از غسل . و جايز مىباشد تيمّم به جهت دخول در نماز ميّت اگرچه آب پيدا شود .

مقام پنجم در آن چيزهايى كه طهارت با آنها حاصل مىشود

امّا طهارت خاكى كه گذشت ، و امّا [ طهارت ] آبى ، پس به آب مطلق است و همچنين در ازالهء نجاست ، غير آب مطلق كافى نيست . و مطلق ، آن آبى است كه اطلاق بشود بر آن اسم آب ، بدون قيدى ؛ و مضاف غير آن است ، مثل گلاب .

[ احكام انواع آبها ]

و آب مطلق و مضاف به حسب اصل پاكند ، و اگر با آنها نجاستى رسيد ، پس چهار قسم است :

اوّل : آب مضاف مثل آبى كه از جسم مىگيرند

مثل گلاب كه از گل گرفته مىشود ؛ يا آن‌كه مخلوط [ باشد شيئى ] با آب مطلق به حدّى كه اطلاقش را زايل كند مثل آب گوشت . و آب مضاف به محض رسيدن نجاست به آن - چه اندك باشد چه بسيار - نجس مىشود .

دوم : آب جارى به شرط اطلاق ،

و آن نجس نمىشود مگر آن‌كه رنگش ، يا طعمش يا بويش از نجاست متغيّر شود ، و اگر متغيّر شد يكى از اين سه وصف ، نجس مىشود همان‌قدرى كه متغيّر شده [ است ] .
] 6 / B [
و پاك مىشود آب متغيّر به نجاست به اين‌كه آب طاهر بر آن بريزند تا تغيّرش زايل شود . و در حكم جارى است آب حمّام ، اگر مادّهء متصل به كرّ داشته باشد ، و همچنين آب باران در حال بارندگى .
إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 23 | العلامة الحلي / نعمتى / شيخ مهدى نجفى اصفهانى / مهدي المهريزي - محمد حسين الدرايتي