تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 26

مساهمون:

ص٢٦
از هر دو اجتناب كند و تيمّم نمايد . و مستحبّ است دور داشتن چاه [ را ] از بالوعه به قدر هفت ذراع ؛ اگر زمين سهل باشد ، يا زمين سخت باشد و بالوعه بالاتر از چاه باشد ؛ و اگر زمين سخت باشد و بالوعه بالاى چاه نباشد ، پنج ذراع مستحبّ است . و سؤر « 1 » حيوان كه مستعمل آن باشد [ كه ] بتمامها [ - تماما ] طاهر است جز سگ و خوك و كافر و ناصبى . و آبى كه مستعمل باشد در رفع حدث ، پاك است ؛ و آبى كه مستعمل است در رفع خبث ، ( در غسلهء أولى در صورتى كه به آب قليل تطهير كند ، غير از غسالهء ارض ) نجس است ؛ چه به نجاست متغيّر باشد يا نباشد ، به جز آب استنجاء ؛ كه مطلقا پاك است مگر آن كه به سبب نجاست متغيّر شده باشد ، يا نجاستى از خارج به آن رسيده باشد . و آب غسالهء حمّام ، نجس است على الاحوط .

( فائده )

مكروه است طهارت با آب گرم كه در ظرف بوده باشد و از آفتاب گرم شده باشد ؛ و مكروه است [ طهارت با ] آبى كه از آتش گرم شده باشد ، در استعمال [ براى ] غسل ميّت ؛ و مكروه است استعمال سؤر حيوان نجاست‌خوار ، يا حيوان مرده‌خوار ، و حايضى كه متهمه باشد در نجاست و طهارت ، و همچنين سؤر قاطر و خر و موش و مار ، و آبى كه در آن وزغ يا عقرب ، مرده باشد .

مقام ششم : در لواحق طهارت است

( بدان كه ) نجاسات ، ده قسمند : [ 1 و 2 ] بول و غايط از صاحب خون جهنده كه حرام‌گوشت باشد ؛ چه حرمت آن اصلى باشد يا عارضى مثل حيوان نجاست‌خوار .
هامش
( 1 ) . دم خورده .