و جايز نيست وضو [ گرفتن ] معكوسا ؛ كه ابتدا از پايين [ شروع ] كند در شستن .
و واجب نيست تخليل موى ريش - اگرچه موى خفيف باشد - ؛ ولى رسانيدن آب به زير موى خفيف در بشره [ - پوست ] ، لازم است ؛ يا آنكه زنى ريش داشته باشد [ كه ] رسانيدن آب بر بشره ، لازم است .
[ 3 ] - و امّا شستن دو دست : پس ، از دو مرفق [ - آرنج ] است تا آخر انگشتان ؛ و [ دو ] مرفق ، داخل در شستن است . و باطل مىشود به ابتداى از انگشتان .
و اگر كسى دست زيادى بر دست خود داشته باشد ، واجب است شستن آن .
و همچنين واجب است شستن گوشت زيادى كه [ در ] پايين مرفق باشد ؛ و همچنين انگشت زايد .
و اگر كسى دست او بريده [ شده ] باشد ، باقىماندهء از دست را مىشويد ؛ و اگر از مرفق بريده باشد ، ساقط مىشود شستن آن .
[ 4 ] - امّا مسح [ سر ] : پس واجب است مسح بشرهء پيش سر را ، يا موى مختصّ به سر را كه در محلّ خود ، پيش سر باشد .
و اقلّ مسح ، حصول مسمّا است . و كفايت نمىكند شستن محلّ مسح ، از مسح .
و مستحبّ است كه مسح را از بالاى سر بگيرد .
و جايز نيست مسح [ كردن ] بر حايلى مثل عمامه و [ غير آن ، مانند ] مقنعه .
[ 5 ] - امّا مسح پا : پس واجب است مسح بشرهء دو پا را به اقلّ مسمّا ، از سر انگشتان تا برآمدگى [ دو ] پا ؛ كه مجمع قدم و پايين ساق پا باشد . « 1 » و جايز است ابتدا به پايين ، مثل مسح سر .
و جايز نيست مسح بر حايلى مثل چكمه و غير آن در حال اختيار . و جايز مىشود مسح بر چكمه ، به جهت تقيه يا مقام اضطرار .
و اگر در حال اختيار ، پاها را بدل از مسح شست ، وضويش باطل است .
[ 6 ] - [ و ] واجب است مسح سر و دو پا ، به بقيهء ترى آب وضويش ؛ [ پس ] اگر از خارج ،
] 2 / A [
آب به جهت مسح برداشت ، [ وضو ] باطل است . و اگر آب دستش
هامش
( 1 ) . « و احوط تا ساق است ، نه واژگون » . [ شيخ محمّد على ] .