و خوابيدن جنب ، و مجامعت كردن شخص محتلم ، و ذكر گفتن حايض ، و وضوى تجديدى ، و به جهت بودن بر طهارت .
و امّا غسل ؛ پس واجب مىشود : به آنچه وضو از براى آن واجب بود ؛ و از براى دخول مسجد ، اگر واجب شد ؛ و خواندن سورههاى سجده [ دار ] به شرط وجوب آن ؛ و به جهت روزهء [ شخص ] جنب و [ روزهء ] مستحاضه به شرط آنكه خون ، پنبه را فراگرفته باشد .
و مستحبّ است غسل جمعه ، و [ غسل ] شب اوّل ماه مبارك رمضان ، و شب نيمهء آن ، و [ شب ] هفدهم و نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوم آن ، و شب عيد فطر ، و عيد فطر ، و عيد اضحى [ - قربان ] ، و روز آنها ، و شب نيمهء رجب ، و نيمهء شعبان ، و روز مبعث و عيد غدير ، و روز مباهله و [ روز ] عرفه ، و غسل احرام و طواف ، و زيارت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و ائمّه صلوات اللّه عليهم ، و قضاى نماز كسوف - به شرط آنكه عمدا ترك كرده باشد ، يا آنكه تمام قرص گرفته باشد - و روز مولود ، و [ براى سعى ] به جهت ديدن [ به ] دار كشيده شده كه سه روز [ بر دار ] مانده باشد ، و غسل توبه ، و به جهت استخاره ، و دخول حرم و مسجد الحرام و كعبه شرّفهما اللّه ، و مدينه و مسجد پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ؛
و اين اغسال ، متداخل مىشوند ؛ كه [ اگر ] يك غسل به جهت چند نيّت بكند ، كافى است .
و امّا تيمّم ، پس واجب است : از براى نماز واجب و طواف واجب ، و خروج جنب از مسجدين مكّه و مدينه [ - مسجد الحرام و مسجد النّبى ] .
و مستحبّ است از براى ساير اين موارد واجبه ؛ ( كه طهارت در آن « 1 » مستحبّ است . )
و ( بدان كه ) اين وضو و غسل و تيمّم ، واجب مىشوند به [ سبب ] نذر و عهد و يمين [ - قسم و سوگند ] « 2 » .
هامش
( 1 ) . در نسخه « او » بدل به « آن » شده است .
( 2 ) . عبارت علّامهء حلّى در ارشاد الأذهان ( ج 1 ، ص 221 ) چنين است : « و قد تجب الثلاثة بالنذر و شبهه ؛ يعنى « گاهى اين سه - وضو ، غسل و تيمم - به واسطهء نذر و مانند آن ، واجب مىشود » .