خشك شد ، از ريش و مژگان [ آب ] بگيرد و با آن مسح نمايد . و اگر آنجا « 1 » خشك شد ، وضويش باطل مىشود .
[ 7 ] - و واجب است در وضو ، ترتيب ؛ كه ابتدا به شستن صورت كند ، پس به دست راست ، پس به دست چپ ، پس مسح سر كند ، پس مسح دو پا ؛ و در مسح دو پا ، ترتيب لازم نيست .
[ 8 ] - و نيز واجب است موالات ؛ « 2 » كه پى در پى شستن باشد در حال اختيار ؛ و مراعات خشك شدن عضو سابق را بكند ، اگرچه پى در پى نباشد ؛ پس اگر مسامحه نمود به حدّى كه تمام اعضاى سابقه خشك شد ، [ بايد ] از سر بگيرد .
امّا حكم صاحب جبيره ،
پس يا در حال وضو آن را برمىدارد ، يا آنكه آب به حدّى بر آن مىريزد كه بشره شسته شود ؛ و اگر متمكّن از هيچكدام نشد « 3 » ، روى جبيره را دست مىمالد .
و اگر كسى [ بيمارى ] سلس البول داشته باشد ؛ از براى هر نمازش ، وضو بسازد ، و خرقهاى « 4 » [ - پارچهاى ] مىبندد كه مانع از تلوّث [ - آلودگى ] شود ؛ و همچنين است حكم مبطون .
مستحبّات وضو
و مستحبّ است در وضو ، كه ظرف آب را به طرف دست راست خود بگذارد ، و اغتراف با دست بكند ، و بسم اللّه هنگام ابتدا به وضو را ترك نكند ، و هر عضو را دو دفعه بشويد ، و دعا را هنگام شروع به هر فعلى از افعال وضو ترك ننمايد ؛
و مستحبّ است كه پيش از ادخال دست در ظرف ، دستهاى خود را بشويد ؛ يك دفعه ؛ اگر حدث ، بول يا خواب باشد ؛ و دو دفعه ، اگر غايط باشد .
و مستحبّ است مضمضه و استنشاق ؛ - كه آب در دهان و بينى كردن باشد - و اينكه ابتدا كند مرد به ظاهر دست خود در دفعهء أولى و به باطن دست در دفعهء ثانيه ، و
هامش
( 1 ) . « و ساير مواضع وضو » . [ شيخ محمّد على ] .
( 2 ) . در نسخه چنين بود : « و واجب است نيز موالات » .
( 3 ) . « به جهت ضرر يا حرج » . [ شيخ محمّد على ] .
( 4 ) . در نسخهء مخطوطه ، آمده است : « خرقهء او را » .