فصل سوم : در [ بيان ] عقوبت ( زنا است )
و آن ، چهار چيز است .
اوّل : كشتن است كه تعلّق مىگيرد بر كسى كه به محرم نسبى خود زنا كند - مثل مادر - ؛ و به كسى كه به زن پدر ، زنا كند ؛ و بر كسى كه زن را اكراه به زنا كند ؛ و بر ذمّى كه زنا به [ زن ] مسلمه كند .
و در اين احكام ، مساويند پير و جوان ، آزاد و بنده ، محصن و غير محصن ، مسلم و كافر .
دوم : رجم و جلد ، با هم است كه بر [ مرد ] محصن و [ زن ] محصنه تعلّق مىگيرد .
و شيخ [ طوسى ] شرط فرموده است در جمع جلد و رجم ، پير بودن را ؛ و بر جوان ، به رجم تنها قائل شده است . « 1 »
و در جمع ، ابتدا به جلد مىشود .
و همچنين هرگاه چند حدّ ، بر كسى تعلّق گرفت ؛ [ كه ] ابتدا مىشود به آنچه با او ، ديگرى فوت نشود .
و صبر نمىكند بعد از جلد ، تا [ پوستش ] صحيح شود و بعد رجم شود .
و مرجوم « 2 » دفن مىشود تا زير ناف ، و مرجومه « 3 » تا سينه [ دفن ] و سنگسار مىشود .
و اگر فرار كرد ؛ اگر بيّنهء زناى او ثابت شده بود ، او را برمىگردانند تا رجم شود ؛ و الّا برگردانده نمىشود . و بعضى گفتهاند كه : « شرط است در برگرداندن او ، كه سنگ به او خورده باشد » « 4 » .
و واجب است كه شهود ، ابتداى به رجم بكنند ؛ و اگر به اقرار ثابت شده [ باشد ] ، امام ابتدا [ به رجم ] كند .
و مستحبّ است اعلام كردن مردم را به آن و حاضر كردن طائفه را كه اقلّ آن ، يكى است در حدّ ؛
هامش
( 1 ) . النهاية ، ص 693 ؛ تهذيب الأحكام ، ج 10 ، ص 6 ؛ الاستبصار ، ج 4 ، ص 202 .
( 2 ) . مردى كه رجم شده است .
( 3 ) . زنى كه رجم شده است .
( 4 ) . نك : غاية المراد ، ج 4 ، ص 202 .