كتاب صيد [ و توابع آن ]
و در آن ، دو مقصد است :
( مقصد ) اوّل : ( در صيد است )
و در آن ، دو مطلب است :
( مطلب ) اوّل : در شرايط اصطياد است
( بدان كه ) شرط است در كشتن صيد ، اين كه ازهاق روح به واسطهء كشتن سگ تعليم يافته باشد ، يا به تير و شبه آن از قبيل شمشير و نيزه و هر [ آن ] چه [ كه ] در آن پيكان باشد ؛ اگرچه به پهنا بكشد و معراض ( كه تيرى است كه وسط آن كلفت و دو طرفش باريك است ) ؛ اگرچه خالى باشد از آهن ، اگر گوشت را پاره كند ، و همچنين تيرى كه خالى از پيكان باشد .
و [ به هنگام شكار ] بايد اسم خدا را ببرد ، نزد [ - هنگام ] فرستادن آلت [ وسيلهء شكار ] ؛ كه اگر اخلال كرد به آن عمدا ، حرام است ؛ اگرچه غير او ، اسم خدا را ذكر نمايد ؛ يا آن كه « اسم خداگو » با او شريك باشد در صيد ؛ و اگر فراموش كرد كه اسم خدا را ببرد ، حلال است .