[ مسئلهء ] ( دوم ) : فراموش كردن نيّت ، مخلّ به تتابع است على اشكال . « 1 »
[ مسئلهء ] ( سوم ) : و [ همچنين ] وطى مظاهر - اگرچه در شب باشد - ،
] 941 / A [
مخلّ به تتابع است .
[ مسئلهء ] ( چهارم ) : اعتبار يسار ، در وقت اداء است ؛ ولى اگر مال او غايب باشد ، نمىتواند عدول به روزه كند .
[ مسئلهء ] ( پنجم ) : اگر حنث كرد بنده ، بدون اين كه مولا اذن در حنث بدهد ، روزه بگيرد على اشكال ، اگر به اذن مولا قسم خورده باشد ؛ « 2 » و اگر اذن داد به تبديل روزه به عتق يا صدقه ، مكفى است [ بنا ] به قولى ؛ « 3 » و اگر بىاذن قسم خورده به حنث ، كفّاره لازم نمىشود ؛ اگرچه اذن بدهد او را در حنث قسم . و اگر حنث كرد بعد از آزادى ، در حكم آزاد است ؛ و همچنين اگر بعد از حنث آزاد شد .
و اگر نصف آن آزاد شد ، نسبت به آن اندازه كه آزاد شده ، تقسيط مىشود كفّاره .
[ مسئلهء ] ( ششم ) : واجب است نيّت كفّاره و تعيين جهت آن [ بنا ] به قولى ؛ « 4 » و نيّت تتابع ، لازم نيست .
و كافى است روزه گرفتن دو ماه هلالى ؛ و اگر بعضى از يك ماه از او فوت شد همان ماه ، كامل كند آن را سى روز .
( مقام ) سوم : در طعام دادن است « 5 »
( بدان كه ) واجب است به هر مسكينى مدّى [ از طعام ] بدهد [ بنا ] به قولى ، « 6 » از متوسّط « 7 » آنچه [ كه ] به اهل خود مىدهد ، يا قوت غالب « 8 » شهر است از قبيل گندم و جو يا آرد و نان .
هامش
( 1 ) . براى توضيح بيشتر ، نك : غاية المراد ، ج 3 ، ص 477 - 478 .
( 2 ) . همان ، ص 478 - 479 .
( 3 ) . نك : المبسوط ، ج 6 ، ص 217 و غاية المراد ، ج 3 ، ص 479 و حاشية إرشاد الأذهان ، ص 341 .
( 4 ) . نك : غاية المراد ، ج 3 ، ص 473 - 475 .
( 5 ) . در نسخه « اطعام » بدل « طعام دادن » است .
( 6 ) . نك : غاية المراد ، ج 3 ، ص 480 - 482 و حاشية إرشاد الأذهان ، ص 342 .
( 7 ) . در نسخه « وسط » بدل « متوسط » است .
( 8 ) . در نسخه « غالب قوت » بدل « قوت غالب » است .