كتاب ايمان
و در آن ، دو مطلب است .
( مطلب ) اوّل : در نفس يمين « 1 »
( بدان كه ) منعقد نمىشود يمين [ قسم ] ، مگر به [ نام ] خداى تعالى و اسماء مختصّهء به او يا [ اسماى ] غالبهء در او ؛ نه اسماء مشتركه .
و اگر قسم خورد به قدرت خداى تعالى و علم او ؛ اگر قصد معانى علم و قدرت كرده [ است ] ، منعقد نمىشود و الّا منعقد مىشود .
و منعقد مىشود اگر بگويد : « و عظمة اللّه و جلاله و كبريائه » و « أقسم باللّه » و « [ أحلف باللّه ] » و « أقسمت باللّه » و « حلفت باللّه » و « أشهد باللّه » و « لعمر اللّه » ؛ نه با « أقسمت » به تنهايى يا « أشهد » به تنهايى يا « أعزم باللّه » .
و همچنين [ يمين ] منعقد نمىشود به طلاق و عتاق و ظهار و حرم و كعبه و مصحف و نبىّ و به حقّ خداى تعالى .
* * * و بايد صادر شود ، قسم از بالغ ، عاقل ، مختار ، قاصد ، با نيّت كه خالى باشد از مشيت خداى تعالى .
هامش
( 1 ) . سوگند ، سوگند خوردن .