كند ساير خدمهاش را ، مگر يك خادم ؛ به جهت آن كه لازم نيست بر او سكنا دادن خدمهء او ؛ بلكه مىتواند منع كند پدر و مادر زن را از اين كه نزد او بروند ؛ و منع كند زن را از بيرون رفتن از خانه .
چهارم : كسوت [ و لباس و پوشش ] او است ؛ [ كه ] اگر در [ فصل ] بهار باشد ، يك پيراهن و يك زيرجامه و يك مقنعه و يك [ جفت ] كفش است ؛
و اگر در [ فصل ] زمستان باشد ، زياد كند جبّهاى براى بيدارى و لحاف از براى خوابيدن .
و در جنس آن [ كسوت ] ، رجوع مىكند به عادت امثال آن زن .
و زياد كند بر جامههاى پست ، جامهء تجمّل ؛ اگر زن از اهل تجمّل باشد ، [ كه ] به عادت [ جارى ] امثال او بدهد .
و بايد كه تشك و حصير و متكا و آلت [ - وسائل ] طبخ و آلت شرب - مثل كوزه و خمره و ديگ و كفگير - ، بدهد .
پنجم : آلت تنظيف است ؛ مثل شانه و روغن و چيزى كه بوى [ بد ] بغل را ببرد .
و واجب نيست دادن طيب « 1 » و سرمه .
و مىتواند زن را منع كند از خوردن [ چيزهايى ] مثل سير يا زهر [ و ] يا طعامهايى كه موجب مرض مىشود .
و واجب نيست كه دواء براى ناخوشى او بدهد . يا اجرت حجامت يا اجرت حمّام [ را ] ؛ مگر در سختى سرما ، كه لازم است [ بدهد ] .
ششم : سكنا دادن در خانهاى كه لايق [ به آن ] زن باشد ؛ يا [ به ] عاريه يا اجاره كند يا مالك باشد . و زوجه مىتواند طلب كند مسكن جدايى را كه كسى غير [ از ] شوهر در آن مسكن ، شريك او نباشد .
( مسائل )
[ مسئلهء ] ( اوّل ) : دفع كند زوج ، نفقهء هر روزى را در صبح آن روز ؛ و اگر نفقه را معاوضه كرد به پول ، جايز است ؛ پس اگر در اثناى روز زوجه مرد ، [ مرد ] نفقه را پس
هامش
( 1 ) . طيب : بوى خوش .