كتاب سبق و رمايه
( بدان كه ) صحيح است سبق و رمايه در تير و كمان و حربه و شمشير و در سبق شتر و فيل و اسب و خر و قاطر ؛ نه بر مرغها
] 09 / A [
و يا قدم [ - دويدن ] و كشتى [ ها ] و كشتى و مثل آنان .
و اگر در آن ايجاب را كافى دانستيم ، جايز است ؛ و الّا لازم [ است ] .
و در مسابقه بايد مسافت ، معيّن باشد و همين قسم عوض [ بايد معيّن باشد ] ، دين باشد يا عين ؛ از خود آنان باشد يا اجنبى . و بايد تعيين دابّهء مسابقه بشود و سبقت ، محتمل باشد و عوض را براى متسابقين يا محلّل ، قرار بگذارند ؛ و در اجنبى ، اشكال است . و در رمى [ - تيراندازى ] ، بايد عدد آن معيّن باشد [ بر ] و همين قسم عدد ، آنقدرى كه به نشان بخورد با صفات خوردن به نشان معيّن باشد و [ نيز ] مسافت و نشان و عوض معلوم باشد و جنس آلت مثل هم باشد .
و شرط نيست در آن ، تعيين كمان و نه تير و نه تعجيل به آن و نه محاطه ( [ يعنى ] كه آنقدرى كه از هر دو در خوردن به نشان مساوى بود ، اسقاط كنند ) و نه مساوات محلّ آنها .
( مسائل )
[ مسئلهء ] ( اوّل ) : همين قسم كه صحيح است گرو بستن بر خوردن به نشان ، صحيح است گرو بستن بر دور تير زدن . و جايز است كه عوض را اجنبى ، بذل كند يا از