تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 259

مساهمون:

ص٢٥٩

كتاب اقرار

و در اينجا ، دو مطلب است :

( مطلب ) اوّل : در اركان اقرار است

و آن ، چهار چيز است :

( ركن ) اوّل : مقرّ ؛

كه شرط است در او بلوغ و رشد و آزاد بودن و اختيار داشتن و جواز تصرّف ؛ و عدالت ، شرط نيست .

( مسائل )

[ مسئلهء ] ( اوّل ) : اگر اقرار كرد طفل در مال خودش به وصيّت شرعى ، صحيح است بنا بر قولى . « 1 » [ مسئلهء ] ( دوم ) : اگر اقرار كرد سفيه به آن قدرى كه خودش مىتواند كه در مالش تصرّف كند ، صحيح است ؛ و اقرار به مال ، از او صحيح نيست ؛ و اگر اقرار به دزدى كرد ، در قطع يد ، مسموع است و در مال ، مسموع نيست . [ مسئلهء ] ( سوم ) : اگر بنده‌اى اقرار كند بعد [ از ] آزادى ، مأخوذ به اقرار است . [ مسئلهء ] ( چهارم ) : هر كه مالك شود تصرّف در چيزى را ، مالك است اقرار در آن را ؛ مثل بنده‌اى كه مولا اذنش داده باشد كه تجارت كند [ كه ] اگر اقرار كرد در چيزى
هامش
( 1 ) . براى تفصيل اين مطلب ، نك : غاية المراد ، ج 2 ، ص 244 .