كتاب ضمان
و در آن ، سه مطلب است .
( مطلب ) اوّل : در شرايط ضامن است
( بدان كه ) شرط است در ضامن ، جواز تصرّف و عدم اعسار ؛ و اعسار ، اگر مضمون له عالم به او باشد ، ضرر ندارد .
] 77 / A [
پس صحيح نيست ضمانت صبىّ و ديوانه و بندهء بدون اذن مولا و اگر مولا اذن داد ، ضمانت در ذمّهء او ثابت مىشود نه در كسبش ، مگر آن كه شرط كند ؛ مثل اين كه شرط كند كه ضمانت از مال معيّنى بوده باشد .
( مسائل )
[ مسئلهء ] ( اوّل ) : شرط نيست علم ضامن به مضمون له ؛ ولى رضايت مضمون له ، شرط است ؛ ولى « 1 » رضايت مضمون عنه شرط نيست .
[ مسئلهء ] ( دوم ) : ضمان ، نقل مىكند مال را از ذمّهء مضمون عنه ؛ و اگر مالك ، مضمون عنه را برئ الذمّه كرد ، باز ذمّهء ضامن مشغول است ؛ ولى اگر ضامن را برئ الذمّه كرد او ، با مضمون عنه ، برئ الذمّه مىشوند .
[ مسئلهء ] ( سوم ) : اگر ظاهر [ شد ] اعسار ضامن ، مخيّر است مضمون له در
هامش
( 1 ) . در نسخه ، چنين است .