هفت سنگريزه ؛ پس قربانى كند ، و سرش را بتراشد ؛ و برود به جانب مكّه و طواف حجّ را به جا بياورد ، و دو ركعت [ نماز ] طواف را هم بگزارد ؛ پس سعى ميانهء صفا و مروه بكند به نيّت حجّ ؛ پس طواف نساء بكند و دو ركعت [ نماز ] طواف نساء را بگزارد ؛ و برگردد به منى ، و شب يازدهم و دوازدهم را در منى باشد ؛ و در اين دو روزه ، رمى جمار ثلاثه را مىكند ؛ و اگر خواهد بيرون رود ؛ و اگر خواهد تا روز سيزدهم باز رمى جمار ثلاث را بكند . و اگر در حال احرام از صيد يا نساء اجتناب نكرد ، شب سيزدهم را بماند .
و اما حجّ افراد آن است كه از ميقات محرم شود ، و برود به سوى عرفه و مشعر [ الحرام ] ، و در آن دو جا توقّف كند [ و ] بعد بيايد به سوى منى و مناسك منى را به جا بياورد ، پس طواف كعبه را بكند به نيّت طواف حجّ ، و دو ركعت [ نماز ] طواف را بگزارد و برگردد به سوى منى و دو روز يا سه روز آنجا بماند ؛ و در هر روز ، رمى جمره كند و بعد عمرهء مفرده به جا آورده [ و ] به اتمام رساند .
و امّا حجّ قران [ و ] آن همچون حجّ مفرد است ؛ جز آن كه در حال احرام ، در حجّ قران ، بايد قربانى كند .
و حجّ تمتّع ، واجب است بر هر [ كسى ] كه به قدر دوازده ميل ( كه چهار فرسخ باشد ) ، از هر طرف از مكّه دور باشد . و حجّ قران و افراد ، واجب است بر اهل مكّه ؛ و هر كس كه ميانهء او و ميانهء مكّه ، چهل و هشت ميل دور باشد از چهار طرف مكّه . و اگر هر كدام ، از اين اقسام قران و مفرده و تمتّع عدول كردند به ديگرى همچون كسى كه « 1 » قران بر او واجب بود تمتّع بگذارد يا بالعكس ؛ اگر در حال اضطرار باشد ،
] 73 / A [
جايز است ؛ و اختيارا ، جايز نيست .
ولى كسى كه حجّ به طريق افراد مىكند ، وقتى كه داخل مكّه شد ، مىتواند كه عدول كند به حجّ تمتّع ، به خلاف قارن ؛
و اگر مفرد يا قارن داخل مكّه شد ، جايز است از براى آنان طواف كردن ؛ پس مستحبّ است از براى آنان ، تجديد كردن تلبيه - كه گفتن « لبّيك اللّهمّ لبّيك » باشد - ، نزد هر طوافى .
هامش
( 1 ) . عبارت ترجمه در هر دو نسخه ، چنين بود : « همچون كه كسى كه قرآن . . . » .