كتاب حجّ
و گفتوگو در چهار مقام است .
( مقام ) اوّل در انواع حجّ است
] 63 / B [
( بدان كه ) حجّ بر دو نوع است :
واجب و مستحبّ .
امّا واجب بالذات ، يك دفعه است در تمام عمر [ و فورى مىباشد ] ؛ و واجب فورى آن است كه از سال اوّل نمىتوان عقب انداخت - و آن « حجّة الاسلام » است - .
و گاهى واجب مىشود بالعرض مثل نذر و عهد و يمين و حجّ استيجارى ، و [ يا ] مثل آن كه حجّ واجب را فاسد كرده باشد ، كه [ در ] سال دوم ، واجب است حجّ كردن .
و غير اينها ، مستحبّ است .
و مطلق حجّ ، يا حجّ تمتّع است ؛ يا حجّ قران ؛ يا حجّ افراد .
حجّ تمتّع آن است كه از ميقاتگاه ، محرم شود به قصد اعمال حجّ تمتّع ؛ و برود به سوى مكّه و هفت نوبت طواف به جا آورد ، و دو ركعت [ نماز ] طواف را بگزارد ، و هفت نوبت سعى ما بين صفا و مروه نمايد ، و تقصير كند به گرفتن ناخن يا زدن شارب ؛ و بعد احرام ببندد به جهت حجّ از مكّه ، در روز ترويه - كه هشتم ذى الحجّ است - . و برود به سوى منى [ و ] شب را بماند ؛ و برود به سوى عرفات و در آنجا تا غروب خورشيد در روز عرفه بماند ؛ پس در غروب آن روز برود به جانب مشعر [ الحرام ] ، و در آنجا از طلوع فجر تا طلوع آفتاب بماند ؛ پس برود به سوى منى و رمى جمرهء عقبه كند به