تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢

مطلب دوم : در اعتكاف است

و اعتكاف بالذات ، مستحبّ است و واجب مىشود به [ سبب ] نذر و [ مانند آن ، مثل ] عهد و قسم ؛ و بعضى گفته‌اند كه : اگر دو روز معتكف شد ، روز سوم واجب مىشود ؛ « 1 » و اگر نذر كرد كه معتكف شود و شرط كرد در ضمن صيغهء نذر كه اگر خواهد رجوع كند از اعتكاف ، صحيح است و مىتواند رجوع كند و در صورت قطع اعتكاف ، قضا ندارد ؛ و اگر اين شرط را نكرد و قطع كرد ، بايد از اوّل بگيرد . و صحيح است اعتكاف ، از هر مكلّف مسلمى كه روزه از او صحيح باشد . و بايد اعتكاف ، در مسجد مكّه يا مدينه يا كوفه يا بصره باشد يا هر مسجد جامعى ؛ و در مسجد ديگر ، جايز نيست بنابر قولى . « 2 » و بايد سه روز لبث [ - توقف ] كند در مسجد يا زياده بر سه روز با آن كه روزه باشد با نيّت اعتكاف . و اگر نذر كرد كه معتكف شود و قدر آن را معيّن نكرد ، سه روز لازم مىشود در هر مسجد جامعى كه بخواهد ، و در هر وقتى كه خواسته باشد ؛ و اگر مسجد معيّنى يا زمان معيّنى را در نذر معيّن كرد ، معيّن مىشود ؛ و اگر نذر كرد كه زياده بر سه روز اعتكاف كند ، واجب مىشود . و اگر نذر كرد - مثلا - كه ده روز معتكف شود و شرط كرد كه اين ده روز متوالى باشد لفظا ، مثل آن كه بگويد : « ده روز متوالى معتكف شوم » ، يا معنا ، كه بگويد « ماه
هامش
( 1 ) . برخى از فقيهانى كه فتواى به وجوب داده‌اند ، عبارتند از : الف : شيخ طوسى در النهاية ، ص 171 . ب : ابن حمزه طوسى در الوسيلة ، ص 154 . ج : قاضى ابن برّاج در المهذّب ، ج 1 ، ص 204 . د : محقّق حلّى در شرايع الإسلام ، ج 1 ، ص 192 . ه : فخر المحقّقين حلّى در ايضاح الفوائد ، ج 1 ، ص 253 . ( 2 ) . نك : غاية المراد ، ج 1 ، ص 347 - 351 .