تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 85

مساهمون:

ص٨٥

كتاب زكات

و كلام در سه امر است :

امر اوّل : در زكات مال است

و در آن ، چند مقصد است :

( مقصد ) اوّل : در شرايط وجوب زكات است و وقت زكات است

( بدان كه ) واجب مىشود زكات بر هر بالغ عاقلى كه آزاد باشد و مالك نصاب باشد و متمكّن از تصرّف در مال خود بوده باشد ؛ پس به اين قاعده ، واجب نمىشود بر كودك و نه بر ديوانه ( كه جنون دائمى داشته باشد ) ؛ بلى ، مستحبّ است كسى كه در مال آنان على سبيل الولاية تصرّف و تجارت مىكند ، كه او زكات را بيرون آورد ؛ و اگر ولىّ از براى خودش تجارت مىكند و غنى هم هست « 1 » منفعت ، مال او است و زكات بر او ، مستحبّ است .
] 42 / B [
" و اگر ولى نبود ، يا ولى بود ولى چيز [ - مال ] دار نبود ، ضامن است و
هامش
( 1 ) . « و ملاحظهء . . . صغير را كرده و به عنوان قرض ، سرمايه را برداشته » . [ شيخ محمّد على ] .
إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 85 | العلامة الحلي / نعمتى / شيخ مهدى نجفى اصفهانى / مهدي المهريزي - محمد حسين الدرايتي