اجتماع شرايط ، و امام اصلى از غير خودشان ، در نماز جماعت مقدّمند .
و اگر در امامت ، نزاع شد ، آن [ كسى ] كه قرائتش بهتر است ، مقدّم است ؛
و اگر هر دو در قرائت برابرند ، افقه مقدّم است ؛
و در صورت تساوى ، كسى كه زودتر هجرت به اسلام كرده ، مقدّم است ؛
و بر فرض تساوى ، آن [ كسى ] كه سالش بيشتر است ، مقدّم است ؛
و در مقام تساوى ، آن [ كسى ] كه وجيهتر است ، مقدّم است .
و جايز است كه زن ، امامت كند زنان را .
و اگر در وسط نماز ، امام مرد يا بيهوش شد ، مأمومين كسى را مقدّم دارند و با او ، نمازشان را تمام كنند .
و مكروه است ، امامت كند :
[ الف ] : حاضر به مسافر ،
[ ب ] : و نايب گرفتن در جماعت كه امام كسى را مقدّم دارد كه در يك ركعت يا زياده از مأمومين كه عقب افتادهاند ، براى آنان امامت كند ؛
[ ج ] : و امامت صاحب خوره و پيسى ؛
[ د ] : و كسى كه حدّ خورده باشد ، به شرط توبه ؛
[ ه ] : و كسى كه مختون نباشد ؛
[ و ] : و كسى كه مأمومين او را نپسندند ؛
[ ز ] : و [ امامت ] اعرابى كه در باديه نشستهاند به مهاجرين ؛
[ ح ] : و كسى كه تيمّم كرده ، به آنانى كه وضو دارند .
و اگر مأموم ، امامى را عادل مىدانست و به او اقتداء كرد [ و ] بعد از نماز فهميد كافر بوده يا فاسق بوده يا محدث بوده ، اعادهء نماز را نكند ؛
و اگر اينها را در وسط نماز فهميد ، قصد فرادى كند ؛
و اگر از اوّل مىدانست و اقتداء كرد ، نماز را اعاده نمايد .
( ( مسئله ) )
صدق مىكند درك ركعت ، به درك نمودن [ مأموم ] ، امام را در حال ركوع .
و صحيح نيست جماعت با وجود حايلى ميانهء امام و مأموم به شرط آنكه مانع