تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 50

مساهمون:

ص٥٠
( چهارم ) : نگاه كردن در حال ايستادن است به محلّ سجده ؛ و در حال قنوت ، به كف دست ؛ و در حال ركوع ، به ميان دو پا ؛ و در حال سجده ، به طرف بينى ؛ و در حال تشهّد ، به كنارش نگاه كند . ( پنجم ) : اين است كه در حال قيام دو دست
] 31 / B [
خود را بر ران خود ، محاذى زانو بگذارد ؛ و در حال قنوت ، مقابل صورتش بگيرد ؛ و در حال سجود ، محاذى دو گوشش بگذارد ؛ و در حال تشهّد ، بر رانش بنهد . ( ششم ) : تعقيب است و بهترين آن ، تسبيح حضرت فاطمه عليها السّلام است .

مقصد دوم : در [ بيان ] نماز جمعه است

و آن ، دو ركعت است مثل نماز صبح كه بدل از ظهر است ؛ و وقت [ خواندن ] آن از هنگام زايل شدن شمس است از دايرهء نصف النهار در روز جمعه ، تا هنگامى كه سايهء هر چيزى ، به قدر آن شود ؛ و اگر وقت گذشت و هنوز به آن مشغول نشده ، نماز ظهرش را بكند . و واجب نمىشود نماز جمعه مگر به چند شرط ، از آن جمله : [ الف ] حضور امام عادل يا كسى كه امام او را امر به [ اقامهء ] صلات كند و ؛ [ ب ] پيدا شدن چهار نفر با امام و ؛ [ ج ] جماعت بودن و ؛ [ د ] دو خطبه خواندن [ در حال ] ايستاده كه هر يك [ از ] آنها مشتمل باشد بر حمد خدا و صلوات بر پيغمبر و آل پيغمبر عليهم السّلام و موعظه كردن و خواندن سورهء مختصرى و ؛ [ ه ] نبودن نماز جمعهء ديگر كه ميانهء اين دو [ نماز ] جمعه ، كمتر از يك فرسخ باشد و ؛ [ و ] مكلّف بودن و ؛
إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 50 | العلامة الحلي / نعمتى / شيخ مهدى نجفى اصفهانى / مهدي المهريزي - محمد حسين الدرايتي