تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 51

مساهمون:

ص٥١
[ ز ] مرد بودن ؛ چه بر زن واجب نيست و ؛ [ ح ] مسافر نبودن و ؛ [ ط ] سالم بودن از كورى و لنگى و ناخوشى و پيرى كه زمينگير باشد و ؛ [ ى ] ما بين او و نماز جمعه ، زياده بر دو فرسخ نباشد ؛ ولى اگر زايد باشد و باز حاضر شد ، واجب مىشود بر او نماز جمعه ، و منعقد هم مىشود . و شرط است در نايب امام اين كه : [ الف ] بالغ باشد و ؛ [ ب ] عاقل و ؛ [ ج ] مؤمن باشد و ؛ [ د ] عادل باشد و ؛ [ ه ] ولد حرام نباشد و ؛ [ و ] مرد باشد . و امّا شرط بودن آزادى ، و سلامتى از [ بيمارى ] پيسى و خوره و كورى ، محلّ خلاف است . « 1 » و همچنين در مستحبّ بودن نماز جمعه در حال غيبت [ امام معصوم ] ، و ممكن بودن جمع شدن شرايط مذكوره يا مستحبّ نبودن ، دو قول است . « 2 » و اگر كسى واجب شد بر او نماز جمعه و او نماز ظهر را خواند ، نماز جمعه از او ساقط نمىشود ؛ بلكه سعى كند كه به نماز جمعه برسد ؛ كه اگر رسيد ، نماز جمعه را بخواند و اگر نرسيد ، نماز ظهرش را دو دفعه به جا آورد . و درك مىشود نماز جمعه به درك [ كردن نمازگزار ] امام را در وقتى كه در ركوع ركعت دوم باشد . و اگر در حال نماز ، عدد [ جماعت ] جمعه كه چهار نفر باشد از هم پاشيده شد ، نماز جمعه را تمام كند ؛ و اگر پيش از نماز متفرّق شدند ، ساقط مىشود .
هامش
( 1 ) . نك : غاية المراد ، ج 1 ، ص 161 - 162 . ( 2 ) . همان ، ص 163 - 166 .