تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 309

مساهمون:

ص٣٠٩

ترجمه :

24 - و بايد آدمى بسوى خوراكش بنگرد . 25 - راستى ما آب را ( از ابر ) بريختنى ( عبرت انگيز ) بريختيم . 26 - سپس زمين را بشكافتى ( عجيب ) بشكافتيم . 27 - در آن زمين دانه را برويانيديم . 28 - و انگور و رطب را . 29 - و درخت زيتون و خرما را . 30 - و باغهاى مشتمل بر درختان ( بزرگ و بر هم پيچيده ) را . 31 - و ميوه و چراگاه را . 32 - براى بر خوردارى شما و چهار پايان شما . 33 - و چون آواز كننده ( دميدن دوّم اسرافيل ) بيايد ( آدمى هول و شدايد بسيار ببيند ) . 34 - روزى كه شخص از برادر خويش . 35 - و از مادر و پدر خويش . 36 - و از همسر خود و از فرزندانش فرار مىكند . 37 - براى هر كس از ايشان در آن روزگاريست كه او را مشغول ميدارد 38 - چهره‌هايى كه آن روز درخشانست . 39 - خندان و شادمانند . 40 - و چهره‌هايى كه آن روز گردى بر آنها نشسته . 41 - تاريكى آن رويها را فراگرفته .