شده و ديده نشده نميخورد ، فقط قسم مىخورد به پروردگار آنها براى اينكه سوگند جايز نيست مگر به خدا .
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
مسلّما آن هر آينه سخن فرستاده بزرگواريست گويد آن حقيقة قول خدا است و البتّه فرشته و جبرائيل و پيامبر حكايت ميكنند اين را از خداى تعالى و جز اين نيست كه اسنادش بايشان از جهت اين است كه شنيده مىشود از ايشان كلامشان . پس چون آن حكايت كلام خدا است گفته شده آن حقيقة كلام خداست در عرف .
جبائى گويد : رسول كريم جبرائيل است و كريم آنست كه جامع صفات خوب باشد .
وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ وَ لا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ
آن سخن شاعر نيست اندك و كم است كه ايمان بياوريد و نه سخن كاهن و جادوگر هم نيست اندكست كه متذكّر شويد .
قول شاعر آنست كه آن را تأليف كند بوزنى و آن را با قافيه قرار دهد و براى آن معنى باشد . و قول كاهن آنست كه مسجّع است و آن كلاميست با تكلّف و زحمت كه آن را بمعنايى كه شبيه آنست منضمّ شود .
خداوند سبحان قرآن را از شعر و كهانت پاك كرده و از هر دوى آنها محفوظش داشته و البتّه از شعر منعش كرده و پاكش نموده براى اينست كه حال شعر غالبا اينست كه دعوت به هوى نموده و انگيزهء شهوت مىكند و پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فقط حكمتهايى ميآورد كه عقل دعوت به آن مىكند ، براى نيازى كه هست بر عمل بر آن و هدايت يافتن بسبب آن .
و نيز خداوند سبحان قرآن را منع كرد از قول شعر و شاعرانه ، براى