ابن ابى معيط گمان ميبرد ) اندكى پند ميگيريد .
43 - قرآن نازل شده از پروردگار عالميانست .
44 - و اگر محمّد ( ص ) پارهاى سخنان را بما ببندد ( چنانچه شما گمان مىبريد .
45 - البتّه از او دست راستش را بگيريم .
46 - سپس از او رگى را كه از دل او تا به گردن رسيده ببريم .
47 - سپس هيچيك از شما از ( بريدن آن رگ و هلاكت ) او منع كننده نيست .
48 - و بطور مسلّم قرآن براى پرهيزكاران پنديست .
49 - و ما جدا ميدانيم كه برخى از شما تكذيب كنندگان ( قرآن ) هستيد 50 - و قطعا قرآن براى ناگرويدگان ( كافرها ) مايه حسرت است .
51 - و حقّا قرآن درست است كه ترديدى در آن راه نيست .
52 - پس بنام پروردگارت كه بس بزرگست تسبيح گوى .
قرائت :
ابن كثير و ابن عامر و يعقوب و سهل ( يؤمنون و يذكرون ) با ياء كنايه از كفّار خواندهاند و ديگران از قاريان با تاء خطاب بايشان و هر دو قرائت نيكو است .
لغت :
الوتين : ريشهها و رگ قلب است و هر گاه قطع شود انسان ميميرد .
شماخ بن ضرار گويد :
اذا بلّغتنى و حملت رحلى * عرابة فاشرقى بدم الوتين