بر دفع عقوبت ما از او . سپس ياد كرد خداوند سبحان كه قرآن چيست و فرمود
وَ إِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ
يعنى و آن موعظه است براى كسى كه بترسد عقاب خدا را بسبب فرمان و اطاعت او .
وَ إِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ
و ما هر آينه ميدانيم كه از شما هستند :
تكذيب كنندگان به قرآن يعنى ما دانستيم كه بعضى از شما تكذيب مىكند قرآن را . اشاره فرمود : كه بعضى از ايشان تصديق ميكنند قرآن را و بعضى هم تكذيب مينمايند .
وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرِينَ
يعنى اين قرآن در روز قيامت حسرت است بر ايشان براى اينكه در دنيا عمل به قرآن نكردند .
وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ
يعنى و البتّه قرآن براى متّقين و پرهيزكاران ، هر آينه حقّ و يقين است و حقّ همان يقين است و فقط آن را اضافه به خودش نمود چنان كه ميگويند مسجد جامع و دار الآخره و بارحة الاولى و يوم الخميس و مانند آن پس اضافه مىشود چيز به خودش هر گاه لفظش مختلف شد .
و بعضى گفتهاند : حقّ آنست كه معتقد او باشد بر آنچه اعتقاد نمود و يقين آنست كه شبههاى در آن نباشد .
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ
اين خطاب به پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است و مقصود به آن تمام مكلّفين مىباشد . و معنايش اينست كه خداى سبحان را تنزيه و پاك نموده از آنچه بر او جايز نيست از صفات . و عظيم آن بزرگيست كه شأن غيرش در مقابل شأن او كوچك است و هر چيزى براى عظمت و سلطنت او ذليل و ناچيز است .