هر گاه اى شتر تو مرا و بارم را بعرابه ( مردى از انصار ) رسانيدى تو را من نحر ميكنم پس به خون رگ قلبت سرخ رنگ ميشوى شاهد اين بيت ، ( وتين ) است كه رگ دل باشد .
اعراب :
قليلا در دو موضوع صفت مصدرى محذوف و ما زايده است و تقديرش - ايمانا قليلا تؤمنون و تذكرا قليلا تذكرون است . و ممكن است صفت براى ظرف محذوف باشد . يعنى : وقتا قليلا تؤمنون و وقتا قليلا تذكرون باشد و ممكن است ما مصدريّه . و تقديرش قليلا ايمانكم و قليلا تذكركم و ( ما ) در موضع دفع باشد بقليلا .
و قول خدا
( مِنْ أَحَدٍ )
در محلّ رفع است براى اينكه آن اسم ما است و من زايده است براى تأكيد نفى . تقديرش . اينست : فما منكم احد ، و اصلش فما احد منكم بوده . پس منكم در محلّ رفع است براى صفت بودن آن بر موضع يا در محلّ جرّ بر لفظ . پس چون موصوف مقدّم شد در محلّ نصب قرار گرفت بنا بر حاليت .
حاجزين : منصوب است به اينكه آن خبر ما باشد و قول او منكم عمل ( ما ) را باطل نميكند اگر فاصله بين آنها واقع شده براى اينكه آن ظرف است ، و فاصله بسبب ظرف در اين باب فصل نيست .
ابو على گويد : اگر « منكم » را مستقر قرار دادى ( حاجزين ) صفت ( احد ) خواهد بود و اگر ( منكم ) را غير مستقر قرار دادى ( حاجزين ) خبر ما خواهد بود . و بنا بر دو وجه پس قول او ( حاجزين ) حمل بر معنى خواهد بود .
ميگويم : در بيان آن اينكه اگر در ( منكم ) ضميرى براى ( احد ) باشد