است . كه فرمود :
لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ
. تا آنجا كه فرمود
لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً
. بيرون نكنيد زنان را از خانههايشان - شايد خداوند بعد از اين ايجاد امرى نمايد .
گفت : اين براى آن زنيست كه براى مردش حقّ رجوع باشد و چه امرى بعد از طلاق سوّم ايجاد مىشود سپس فرمود :
وَ لا تُضآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ
بزنها ضرر و زيانى نزنيد به تقصير در سكنى و نفقه و لباس كه خواهان ضرر زدن بر ايشان باشيد در تنگ گرفتن تا از خانه بيرون روند .
ابى مسلم گويد : يعنى آن قدر از مسكن و غيره بايشان بدهيد كه آنها را از نشستن و شب ماندن و طهارت داشتن كفايت كند . و تنگ بر ايشان نگيريد تا سكونت بر ايشان دشوار گردد .
وَ إِنْ كُنَّ أُولاتِ حَمْلٍ
يعنى اگر آنها باردار و آبستن باشند .
فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ
پس بر آنها انفاق كنيد و به آنها خرجى دهيد تا بار خود را فرو گذارند و بزايند . بعلّت اينكه عدّهء آنها فقط به وضع حمل و زائيدن ايشان منقضى مىشود .
خداوند سبحان امر بانفاق و خرجى دادن بر زن مطلّقه آبستن نموده خواه رجعيه باشد و خواه بائنه و قطع شده باشد .
فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ
پس اگر بچّه شما را براى شما شير دادند پس اجرت و مزد ايشان را بدهيد . يعنى اگر پس اگر فرزند شما را براى شما شير دادند بعد از بينونيّت و جدايى پس مزد و اجرت رضاع و شير دادن ايشان را بدهيد . يعنى اجرت مثل را .
وَ أْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ
و ميان خودتان به خوبى فرمان دهيد ، اين